در غروب تنهایی بی قرارم . سخن با تو گفتن آرامشی برای  روح سر گشته

و دل غمگین و بی کس من است .

با دوری از تو همدم همیشگیم تنها یادگار تو صدای دلنشین توست و سخنان

امید بخش توست که آلام جانم است.

صدای خنده هایت  لحظه های شادی بخش با هم بودنمان را  نوید مید هد و

بهترین یادگار خلوت و تنهایی هایم را .

در زیر باران و رگبار طلایی آفتاب یا در خلوت مهتاب دست در دست تو

 در کوچه باغ های شیرین رویا هایم می گردم

تا  سایه ای بیابم و ساعتی را دور از نگاه  اغیا ر با تو  بیا سایم .

حال که از من دوری  با بیاد آوری خاطراتمان  خود را شیفته تر و

 مفتون تر  از پیش میبینم   قلبم از این دوری و فراق به شدت فشرده

میشود و  دلباخته تر از قبل می گردم.

دیشب باز در خلوت کوچه باغ های تنهایی خاطرم پر بود از عطر تن تو .

به هر طرف که نگریستم جز تو و قد رعنای تو نمیدیدم برق چشمانم

 گواهی بر این با تو بودن بود .وقتی دستان لرزانم بسوی تو دراز شد تا در

 آغوشت بگیرم باز بیاد آوردم که در کنار تو محبوبم نیستم و با خیالت به

این  مهمانی امده ام . وه که چه شیرین و خیال انگیز و زیباست این

رویا که از وجود تو نشاه میگیرد.

باز هم  مثل هر شب در رویای تو غوطه ور بودم .باز هم هوای عاشقی

سرشار بوی تو بود .باز هم این صدای دلنشین تو بود که  در گوشم

 طنین انداز بود .ای بهانه زندگی و بودنم

صدای  طپش قلب تو دل بیقرار م را به دنیای  عاشقان رهنمون است و

 مرا به اتش میکشد.  چقدر دورم از تو و چقدر این دل صبور است و لحظه ها

 را می شمارم تا لختی در کنارت بیاسایم .

 بغض گلویم را میفشارد تا کی و تا کجا مرا خواهد برد ؟ بیا ای نازنینم بیا

 تا دستانم را به دستان  تو گره کنم  تا مرا سخت در اغوش بفشاری . بیا در

 کنارم بنشین تا سر بر شانه های مردانه ات بگذ ارم .

تا اخر دنیا صبر میکنم من صبورترین  عاشق دنیام.