سبزي چمن را

نگاه طراوت را

من چه خوابي كردم

در صبحدم پر نسيم بهار

من نديدم راهش

من نپرسيدم ان ديار موعود را

كه تو وعده دادي بر من

كه با بهار ميايد

گرچه امده است   بهاران اكنون

من نديدم چشمه خورشيد  

بتابد بر بركه من

و وزش باد بهاري را

نوزيد بر پنجره بسته من

من بر نخواهم خاست

از خواسته خويش

چه دلم تنگ است

تنگ ديدار تو

نوشته شده در سه شنبه 1387/01/13ساعت 2:10 توسط نیلوفر | |