وقتي به  عقب  بر ميگردم انگار سخره اي رو بالا رفته باشم به هن و هن ميافتم و دستمو به كمرم ميزنم و به پايين خيره ميشم كه اين من بودم تا اينجا اومدم بالا؟

زندگي هزار راه داره  هزار راه هزار لا كه اين لابيرنت را هر چي پيش ميري توي خم بعدي ميموني كه بايد چه بكني  و ايا راه رفته اشتباه بوده؟ يا نه ؟

فكر ميكنم از وقتي ورثه گفتند خونه پدري را بايد تخليه كنيم و بدهند دست برج ساز  تا حالا بيش از يكسال و نيم گذشته اين مدت انچنان گرفتار بودم كه هيچ فكر نكردم كه بر من چه گذشته  وقتي از شمالي ترين قسمت شهر كوچ كردم به يك نقطه اي كه نزديك باشم بهشون  و وقتي دايي جون پيشنهاد داد كه اينجا اب و هواي خوبي داره هرگز فكر نكردم دارم خودمو اسير ميكنم سرخوش از بزرگتريشون  اطاعت كردم و وقتي كه شبها خودش و خانمش براي تنها نبودن من از سر شب ميومدن و كم كم به ماندن هفتگي تبديل شد هيچ غمي به دل راه ندادم و چقدر خوشحال بودم كه بزرگتري توي خونه هست

در تما م اين مدت غرق عشق و شادي بودم و همچنان نو عروس تازه به تخت نشسته در اوج بودم و  يه زن خانه دار سر براه به خريد و رفت و روب و اراستن زندگي گذراندم و كار بيرون و اواخر  سال تحصيليم بود .

 اما من نوعروسي نبودم كه تا سر كهن سالي در خواب غفلت باشم

وقتي صبح سپيد خوشبختي من به غروب سرد و تاريكي بدل شد

انوقت بود كه ديگه در خانه من جاگير شده بودند و عنان زندگي دست من نبود

زماني بيدار شدم كه هم چون اسيري در بند بودم اسير اطاعت و  خودكامگي و بزرگتر سالاري من كسي نبودم كه عاصي باشم و خوش گذران  به دنبال ارامش بودم و هرگز خطايي از من سر نزده بود كه مستوجب اين عقوبت باشم

دست و پا در زنجر شد و حلقه هر روز تنگتر.