قاب خالي

پنجره بي پرده

در قلبم به دنبال عكسي مي گردم

تا بر سر طاقچه  بگذارم

با انگشتانم پنجره اي رو به اسمان مي كشم

و اينجا آزادي

بدون حمايت مرد 

معنا  ندارد

رگهايم پر ميشود  از عرق شرم با بي رنگي خون

قلبم از ميثاق عشق تير ميكشد .

نوشته شده در سه شنبه 1388/03/26ساعت 10:46 توسط نیلوفر | |