تبليغاتX
نیلوفر
یکشنبه 1386/12/19

 

شكسته بالم كه بر بام تو نتوانم نشست  

سيمين صبحم كه سحرم نيست

هيچ كس نميداند دلم چگونه در فرياد است

من درسكوت سوختم

 و در حسرت فردا را ساختم  

   وقتي تو نيستي

   چراغ ها را خاموش خواهم كرد

  و در تاريكي به انتظار خواهم نشست

                                               اسفند ۸۶   نیلوفر

 

+ نیلوفر